Skład: Don Dokken - śpiew; George Lynch - gitara; Mick Brown - perkusja; Jeff Pilson - gitara basowa

Produkcja: Don Dokken, Wyn Davis i Michael Wagener

Płyta Dysfunctional miała być wielkim powrotem George'a Lyncha do zespołu Dokken. Krążek różni się jednak od swoich poprzedników przede wszystkim swoim klimatem, w zasadzie nie ma tu też żadnych fajerwerków technicznych. Kto sobie wiele po tym wydawnictwie obiecywał, będzie srodze zawiedziony.

To już nie jest ten sam Dokken co dawniej. Stylistyka gry formacji bardziej przypomina nagrania takich grup jak np. Alice In Chains. Klimat kompozycji jest zdecydowanie dużo smutniejszy od utworów znanych z poprzednich wydawnictw. Płyta nie jest beznadziejna, ale zagorzali fani zespołu będą zdecydowanie zawiedzeni. Tyczy się to nie tylko instrumentów, gdyż nawet wokalista śpiewa nieco inaczej niż dotychczas. Mimo tego takie piosenki jak balladowe The Maze, Nothing Left To Say czy cięższe Shadows Of Life mogą się podobać. Inne kawałki brzmią bardziej jak jakaś muzyka pośrednia pomiędzy bluesem, thrashem a grungem. Wspomniane Shadows Of Life przypomina nieco thrashową Panterę, ale jest jakby zagrane dużo wolniej. Skoro już o thrash metalu mowa, w Long Way Home można się doszukać niemalże identycznych melodii, jakie słyszeliśmy już na płycie Megadeth Rust In Peace (chociaż akurat w tym wypadku bardziej podobają mi się one w wykonaniu ekipy Mustaine'a). Podobnie w utworze What Price refren bardzo przypomina Annihilatora z czasów płyty King Of The Kill i troszeczkę Skid Row z numeru Slave To The Grind...

Podsumowując, Dysfunctional nie jest albumem kierowanym do sympatyków melodyjnego hard rocka z lat '80, ale krążek powinien spodobać się fanom dźwięków z Seattle, o ile będą tolerować thrash metalowe wstawki.

Oficjalna strona zespołu: www.dokken.net