Skład: Claus Lessmann - śpiew; Ken Mary - perkusja; Hans Ziller - gitary; Horst Maier-Thorn - gitara rytmiczna; Joerg Deisinger - gitara basowa

Produkcja: Michael Wagener

Nagrywając Fire Works, swą drugą płytę, niemiecka grupa Bonfire uczyniła spory skok pod względem technicznym i kompozycyjnym. Jest to tak dobre wydawnictwo, że recenzenci okrzyknęli je krokiem milowym niemieckiego rocka. Z jednej strony możemy się tu doszukać pewnych podobieństw do wczesnego Scorpions, z drugiej zaś jest to jeden z najlepszych zespołów grających "amerykańską muzykę", a nie pochodzący z Ameryki...

Zadziwiać może ta amerykańskość Niemców z Bonfire, ale na dobrą sprawę tajemnicę tę łatwo jest wyjaśnić - Za brzmienie albumu odpowiedzialny był znany producent Michael Wagener, a samych nagrań i miksów dokonano w kalifornijskim studiu. Niemniej jednak sporą rolę odegrał tu amerykański perkusista Ken Mary, choć przede wszystkim uwagę przykuwają doskonałe riffy i solówki Hansa Zillera. Już rozpoczynające płytę Ready 4 Reaction to prawdziwy hit. Utwór bardzo dynamiczny, dość szybki, z przebojowym refrenem. Klasę zespół utrzyma aż do końca albumu, większość kawałków dostarczy rozkoszy naszym uszom. Never Mind jest typową hard rockową piosenką opartą na interesującym riffie, wprawny gitarzysta z łatwością rozpozna flażolety wyciskane. Kolejny smaczek pojawi się jeszcze w solówce, bardzo składnej, bazującej na tappingu. W Sleeping All Alone mamy do czynienia z dość prostą strukturą utworu, niemniej jednak to ewidentny hicior, nakręcono też do niego teledysk i wydano go na singlu. Jest tu i doskonała zwrotka i przebojowy refren, a ten sam refren odśpiewany zaraz za solówką przy akompaniamencie gitary akustycznej to po prostu perełka. Również refren będzie największym atutem w utworze Champion. Otwierający riff przypomina tu bardzo zagrywki znane z debiutanckiej płyty "ogniska", ale to akurat idzie Niemcom na plus, gdyż w tej amerykańskości zachowali jeszcze własny styl. Don't Get Me Wrong jest kompozycją wolniejszą, przypominającą nieco Never Mind. Kawałek jest w istocie wolny, ale za sprawą gitar brzmi dość ciężko. Zaraz po nim następuje powrót do szybszego grania. Sweet Obsession to kolejny wielki hit z tego krążka i zarazem drugi singiel. Niektóre aranżacje w nim mogą się kojarzyć z dokonaniami zespołu Cheap Trick (choćby podobieństwa do piosenki Mighty Wings z filmu "Top Gun"), szczególnie zaś wokal i gitary. Sam kawałek może uchodzić za wzorcowy dla tym podobnych kompozycji z lat '80. Dla odmiany Rock Me Now swoim klimatem bardziej pasowałby na debiutanckie wydawnictwo. Jest już mniej przebojowy, chociaż został skomponowany i odegrany dość poprawnie. Niewykluczone, że jest to jakaś pozostałość po poprzedniej sesji nagraniowej. American Nights często wymieniany jest w różnych recenzjach jako jeden z najlepszych kawałków na krążku, moim zdaniem raczej na wyrost. Na uwagę zasługują klawiszowe aranże w przedrefrenie, reszta nutek robi wrażenie zrobionych na siłę, a tytuł utworu i słowa to podlizywanie się amerykańskiej nacji. Na szczęście kolejne numery są już nawrotem do tej przebojowości z początku albumu. Fantasy to doskonała balladka, której klimat głeboko zakotwiczony jest w złotych latach hair metalu. To samo można powiedzieć o Give It A Try. Zwrotka opiera się na miłych dla ucha partiach gitary akustycznej, ale prawdziwa siła tkwi dopiero w przebojowym refrenie. Na samym końcu zamieszczono Cold Days, jeden z najlepszych utworów na płycie. Tutaj siłą napędową jest ciekawy gitarowy riff, niby prosty, a cieszy. Bardzo wyraźnie też słychać dźwieki odgrywane na basie, zwłaszcza w refrenie.

Tą płytą Bonfire dostało się do czołówki hair metalowych zespołów z lat osiemdziesiątych, a następnym krążkiem swoją pozycję jeszcze umocniło. Zdecydowanie jest to obowiązkowa pozycja w kolekcji każdego miłośnika tej muzyki.

Oficjalna strona zespołu: www.bonfire.de